“Ang Tanga raw Imbis sa Buwan, sa Daliri Tumitingin”

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima……napatanong sa sarili kung itutuloy pa ba ang pagbibilang. Anim, pito, walo, siyam, sampo. Umabot na nga sa katapusan ng pagbibilang. Oo, sa numerong sampo nga ang hangganan. Tama nga bang huminto ako? Ngunit umabot na ako sa sampo na nagsisilbing hangganan. Tama nga ba ang ginagawa ko?

Biglang napatingala sa kalangitan na puno ng kumikinang na mga bituin. Ito’y hindi mabilang-bilang at walang hangganannakuharinngbuwanangakingpansinisangmalawaknabuwannasakopangkapaligiranngliwanagnanagmumularito.OOngatama.Bathindinalangmagisiptuladngisangbuwan/?Bakithindinalangpagtuonanngpansinangbuwankaysaangpagbibilangsadalirinalimitadolamang? Isipinnanatingnararapatsataongmagtanongatmagisiptuladngbuwannawalanghangganatsakopangkapaligiranhindituladngsadalirisakamaynalimitadolamangattitigilsanumerongsampo.Kungkarununganangnaisnamakamithindinararapatmagbigaysasarilinglimitasyon.Angpagtatanongayprosesongpagalam.Sapagtatanongaynadadagdaganangkaalamansaatingmgasarilinasakalaunanaynagigingkarunungan.

Hindiangpagtigil

Leave a comment

Design a site like this with WordPress.com
Get started